گاه فقط زنده ماندن، موفقیت است!

می‌گویند: ((وقتی قدرتِ درد از ترس بیشتر باشد، تغییر اتفاق می‌افتد.))

 

١.گاهی جنگیدن حُسن است و

گاه نجنگیدن،

گاهی گفتن و گاه نگفتن،

گاهی نوشتن و گاه ننوشتن،

گاهی ادامه دادن و گاه رها کردن،

گاهی امید داشتن و گاه ناامید شدن.

که امید تیغ دو لبه‌ای‌ست. گاه آنقدر تو را در خیالی خوش غرق می‌کند که زمان را از تو می‌رباید.

٢.دل کندن همیشه درد دارد، می‌خواهد دل کندن از یک انسان باشد، از یک هدف باشد یا از یک رویا.

دل کندن همیشه ترس دارد و ترس از دست دادن گاهی، ترسناک‌ترین ترسِ دنیاست.

و زمانی که از ترس و دردت گذشتی تغییر اتفاق می‌افتد. آنجاست که به ته خط می‌رسی، چیزی برای از دست دادن نداری و باید در جاده‌ای مه گرفته قدم برداری در حالیکه جز یک قدم جلوتر را نمی‌بینی. مسیر به شدت ناآشناست اما تو ادامه می‌دهی.

٣.گاه فقط ادامه دادن، موفقیت است،

حتی بی‌دستاورد!

گاه فقط زنده ماندن، موفقیت است.

گاه تنها تغییر کردن، موفقیت است.

و نوعی مبارزه!

و مفهومِ مبارزه از یک فرد به فرد دیگر متفاوت است، از لحظه‌ای به لحظه‌ی دیگر هم. مفهوم شجاعت هم همینطور.

و من با نوشتن،

شبانه‌روز در حال مبارزه‌ام.

و مبارز بودن

یعنی شجاعانه ادامه دادن، با وجود ترس‌های درونت.

 

+در زندگی نیازی نیست بر موضوعی پافشاری کرد، زیرا زندگی یعنی تغییر مداوم.

((الیف شاکاف، ملت عشق))

 

+یکی از موفقیت‌های بزرگی که در این چند ماه بدست آوردم اینه که خودم رو نکشتم ابرام!

((ebrambegoo@))

 

به اشتراک بگذارید
پست های مرتبط
آخرین دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *