شعری از محمد ابراهیم جعفری

باور کن تو را دوست دارم ،
صدای مرا نقاشی کن.
دلتنگ توام ،
اندوه مرا نقاشی کن .
به تو می‌اندیشم ،
در غم دیگران ،
پندار مرا نقاشی کن .
گفتی در خلأیی که هوا نیست ،
نه من تو را می‌خوانم
نه تو مرا می‌شنوی .
برایم چراغی بیاور ،
بی‌نور چگونه نقاشی کنم …

 

عکس از حمیدرضا امیری

به اشتراک بگذارید
پست های مرتبط
آخرین دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *