رُکسانا

برشی از شعر رُکسانا، روحِ دریا و عشق و زنده‌گی، از احمد شاملو

 

((شاید به هم باز رسیم:

روزی که من به‌سانِ دریایی خشکیدم،

و تو چون قایقی فرسوده بر خاک ماندی.

اما اکنون میانِ ما فاصله چندان است که

میانِ ابرهایی که در آسمان و انسان‌هایی که بر زمین سرگردان‌اند…))

 

 

عکاس…

به اشتراک بگذارید
پست های مرتبط
آخرین دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *