رویاها نمی‌میرند

رویاها نمی‌میرند.

تغییر شکل می‌دهند.

از رویایی به رویایی.

 

همچون پرواز

که از پرنده‌ای به پرنده‌ای.

همچون عشق

که از لحظه‌ای به لحظه‌ای.

همچون درد

که از انسانی به انسانی.

همچون مرگ

که از جانداری به جانداری.

یا فرسایش

که از شی‌ای به شیِ دیگری.

 

رویاها نمی‌میرند.

رویاها بزرگ می‌شوند،

کوچک می‌شوند،

بال و پر می‌گیرند،

می‌خندند، می‌گریند، می‌غُرند

قهر می‌کنند، آشتی می‌کنند

می‌روند و

به شکل دیگری برمی‌گردند.

ولی هرگز نمی‌میرند.

 

و کسی چه می‌داند

شاید روزی رنگین کمانی شوند

در دفتر نقاشی دختربچه‌ای.

تکه ابری از هم گسیخته

در تابلوفرشی با گل‌هایی چشم به انتظار باران.

یا شوق اولین پروازِ پرنده‌ای.

شاید هم…

 

 

((خوشحالم که

دارم متعادل‌تر از یک سال و چند ماه گذشته به مسائل نگاه می‌کنم.))

به اشتراک بگذارید
پست های مرتبط
آخرین دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *