دوری و نزدیک

دوری و نزدیک
نزدیکی و خیلی خیلی دور!
همچون تصویر تکه ابری نشسته بر خیالِ دریا.

هستی و نیستی!
همچون قوس رنگین‌کمان برای پرنده‌ای!
یا سرابی در چشم‌های در کویر مانده‌ای!

 

گذشته و همزمان آینده‌ای!

همچون جهان‌هایِ موازی

در پیِ زمانِ حالی از هم گسیخته‌ای.

 

جمع اضداد که می‌گویند

فقط تویی

می‌بینی؟!

سایه‌ای‌ست

دوست داشتنت

که حتی در روزهای بارانی و برفی

رهایم نمی‌کند!

من همان پروانه‌ام

در اتاقی نیمه تاریک

که با سایه‌ی دستان تو جان می‌گیرم

روی دیوار!

تصویر:

دوری بهانه‌ بود

دلتنگی بهانه‌ بود

برای دیدار دوباره‌ات.

تو اما همچنان

غرق نور و آب و خاطره‌ای

درختِ دوست داشتنی‌

ای نماد پایداری!

 

به اشتراک بگذارید
پست های مرتبط
آخرین دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *