روئیدی در قلب من… غاده السمان

٭روئیدی در قلب من

به‌سان گل کوچکی

که کنار دیوار می‌روید؛

همین‌قدر ناخواسته عاشقت شدم.

 

٭ستاره را بر زخمم مالیدم

همچون مداد پاک کن،

آنگاه زخمم پرتوی شد

که قلمم را مانند دوات در آن فرو می‌برم

و می‌نویسم.

می‌خواهی راز اقتدارم را بدانی؟

“زخمم هرگز خشک نمی‌شود”

به اشتراک بگذارید
پست های مرتبط
آخرین دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *